کشورهای جهان برای چه کردند


سال 2002 میلادی، بنگلادش نخستین کشور بزرگی بود که استفاده از کیسه‌های پلاستیکی را ممنوع کرد. این کشور به دنبال سیل ویرانگر سال 1988 میلادی و به دلیل این که کیسه‌های پلاستیکی با بستن راه فاضلاب‌ها عامل اصلی شدت یافتن سیلاب بودند،‌ خسارات چشمگیری دید.

کشور بوتان در سال 2007 میلادی در راستای سیاست‌های این کشور مبنی بر افزایش نشاط ملی، فروش کیسه‌های پلاستیکی، تنباکو و تبلیغات خیابانی را ممنوع کرد.

در هنگ کنگ در ۲۰۰۷ برای فروشندگان کیسه‌های پلاستیکی مالیات بر آلودگی محیط زیست در نظر گرفته شد.

 در انگلیس، روستای «مادبوری» در جنوب ناحیه «دوون» به عنوان نخستین شهر اروپایی عاری از کیسه‌های پلاستیک شناخته شد و در این روستا به جای کیسه‌های پلاستیکی،‌ کیسه‌های چند بار مصرف و تجزیه‌پذیر به فروش رسید.
در سال 2009  میلادی هم ۳۳ نماینده انگلیس تصمیم به منع تولید کیسه‌های پلاستیکی فوق نازک و تعیین مالیات برای سایر انواع کیسه‌های پلاستیکی گرفتند.

 ایرلند قانون مالیات بر کیسه‌های پلاستیکی را در ۲۰۰۲ وضع کرد که این قانون تا 90 درصد مصرف کیسه‌های پلاستیکی را در این کشور کاهش داد.

دولت تایوان در ۲۰۰۳،‌ توزیع کیسه‌های پلاستیکی رایگان در فروشگاه‌ها و مراکز خرید را ممنوع کرد.

ضمن اینکه استفاده از ظروف یکبار مصرف در رستوران‌های این کشور نیز ممنوع شد و حتی بسیاری از فروشگاه‌ها از افرادی که کیسه‌های خرید خود را به همراه نمی‌آورند جریمه نقدی دریافت می‌کردند.

در کشورهایی نظیر ایتالیا، بلژیک و ایرلند نیز به دنبال وضع مالیات، استفاده از کیسه‌های پلاستیکی 94 درصد کاهش یافته است.

در سوئیس، آلمان و هلند نیز برای استفاده از کیسه‌های پلاستیکی مالیات وضع شده است.

اخیرا فرانسه هم استفاده از کیسه های پلاستیکی را ممنوع اعلام کرده است.‌

ایران از نظر جمعیت رتبه ۱۷ جهان را دارد و از نظر استفاده از پلاستیک رتبه ۵ جهان است در ایران هیچ منع قانونی و هیچ سیاست ضد پلاستیکی وضع نشده است.

در روز طبیعت بطری و پلاستیک را در جنگل و فضای سبز رها نکنید.
اگر یک پلاستیکی یا شیء پلاستیکی در طبیعت رها شود نوه های نوه هایمان هم بیایند آن پلاستیک تجزیه نمیشود