تابوی آگاهی‌دهی جنسی به دانش‌آموزان


مسئله مهم آن است که با وقوع چنین اتفاقاتی امنیت روانی، جسمی و فیزیکی که دانش آموز باید در مدرسه داشته باشد خدشه دار می‌شود. هرچند ۱۰۸ هزار مدرسه در سراسر کشور داریم که ۱۳.۵ میلیون نفر دانش‌آموز را در خود جای داده‌اند و یک میلیون معلم و همکار فرهنگی در آن فعالیت می‌کنند و نظارت بر این‌ها کار بسیار دشواری است.

 به روند گزینش‌ نیروی انسانی توجه شود

انسان‌ها پیچیدگی‌های خود را دارند و نمی‌شود از ظاهرشان قضاوت کرد که چه در درونشان می‌گذرد، به همین خاطر لازم است به روند گزینش‌ها به صورت جدی توجه شود.

 در حادثه ای که اخیرا اتفاق افتاده نوع برخورد ما می‌تواند برای اتفاقات احتمالی آینده تعیین کننده باشد. مشابه چنین اتفاقی دو سه سال گذشته در مدرسه‌ای در شهرک غرب اتفاق افتاد و معاون مدرسه به چند نفر از دانش آموزانش تعرض کرده بود. پرونده وی سروصدایی به پا کرد ولی دیگر نه رسانه‌ها و نه مسئولان پیگیری نکردند که آخر و عاقبت این معاون خاطی چه شد. آموزش و پرورش وظیفه دارد سرانجام چنین پرونده‌هایی را برای حفظ امنیت اطلاع رسانی کند.

تا موقعی که ندانیم در پیکره جامعه این اشکالات و دردها وجود دارد و تخلفاتی صورت می‌گیرد نمی‌توانیم هوشیاری لازم را حفظ و برای آن چاره اندیشی کنیم .باید این مسائل انقدر بازگو شود که خانواده ها هوشیار شوند و رسانه‌ها پیگیر باشند. رسانه باید حداقل در مواردی که امکان آن وجود دارد پیگیری کند.

اولین جایی که کودک تحت آموزش از هر نوعی قرار می‌گیرد خانواده است .بالاترین سطح یادگیری از دوره تولد تا چهار پنج سالگی که اوج یادگیری کودک است خانواده است، سپس وقتی وی به سن آموزش رسمی می‌رسد مدرسه هم به عنوان یک نهاد اجتماعی دیگر باید آموزش‌های لازم برای زندگی فردی و اجتماعی را به او منتقل کند تا بتواند وارد جامعه شده و استعدادهایش شکوفا شود.